อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 10 / 45

๑๗๒ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง น จาห์ พราหมณ์ พรูมิ โยนช์ มตฺติสมภ โภวาที นาม โส โหติ ส เว โหติ สกิญฺจโน อกิญฺจนํ อนาทานํ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ เราไม่เรียกบุคคลผู้เกิดแต่กำเนิด ผู้มีมารดาเป็น แดนเกิดว

ข้อความนี้อธิบายถึงความหมายที่แท้จริงของคำว่าพราหมณ์ โดยยกตัวอย่างถึงผู้ที่เกิดมาจากสายเลือดไม่ได้มีความหมายว่าเป็นพราหมณ์ แต่เป็นกิเลสและสังโยชน์ที่ทำให้คนเราไม่สามารถเข้าถึงสภาวะพรหม. ผู้ที่สามารถตั

໑໒໘ เรื่องภิกษุผู้เคยเป็นนักฟ้อนรูปที่หนึ่ง หิตวา มานุสก์ โยค ทิพพ์ โยค อุปจฺจคา สพฺพโยควิสํยุตฺต ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ ผู้ใด ละกิเลสเครื่องประกอบอันเป็นของมนุษย์ ล่วงกิเลสเครื่องประกอบอันเป็นของทิพ

บทความนี้เล่าเรื่องภิกษุผู้เคยเป็นนักฟ้อนรูปทั้งสอง โดยอธิบายถึงการละกิเลสที่เป็นของมนุษย์และทิพย์ และความหมายของการเป็นพราหมณ์ โดยละเอียด การประยุกต์แนวคิดพุทธศาสนาในการดำเนินชีวิตและการบรรลุธรรมตามช

๑๘๔ ยสฺส ค น ชานนฺติ เทวา คนธพุพมานุสา ขีณาสวํ อรหนุนํ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ ผู้ใด รู้จุติและอุบัติของสัตว์ทั้งหลาย โดยประการ ทั้งปวง เราเรียกผู้นั้นซึ่งไม่ข้อง ไปดี รู้แล้วว่าเป็น พราหมณ์. เทพดา คน

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของพราหมณ์ในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่เป็นพราหมณ์ตามคำสอนและเรื่องราวของพระธรรมทินนาเถรีและพระอังคุลิมาลเถระ เสริมความเข้าใจในแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการทราบถึงจุต

ธรร ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ๑๔๖ บุตรของพราหมณ์ในชมพูทวีปทั้งสิ้น แม้พระโอรสของพระเจ้า พาราณสีพระนามว่าพรหมทัตกุมาร ก็ศึกษาในสํานักของ พระโพธิสัตว์เช่นกัน ได้เรียนพระเวททั้ง ๓ กับพระโพธิสัตว์ พ

ในช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ของพรหมทัตกุมารในชมพูทวีป เขาได้ศึกษาพระเวทสามซึ่งเป็นหลักการสอนที่สำคัญในศาสนาพราหมณ์ ได้แก่ ฤคเวท, ยชุรเวท, และสามเวท การเรียนรู้เหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยเสริมสร้างความเข้าใจใ

Bsumaประช อุปสรรคของการเจริญภาวนา ๒๓๘ มองเห็นสมบัติภายนอกที่ได้ครอบครอง ว่าเป็นเครื่องพันธนาการ ของชีวิต ทำให้จิตเป็นห่วงเป็นกังวล จึงตัดสินพระทัยอย่าง เด็ดเดี่ยว ไม่อาลัยอาวรณ์ในทรัพย์สมบัติหรือสิ่งน

เนื้อหาเกี่ยวกับความเข้าใจเกี่ยวกับอุปสรรคในการเจริญภาวนา โดยเฉพาะการเห็นสมบัติภายนอกว่าเป็นเครื่องพันธนาการที่ทำให้กังวลใจ นำไปสู่การตัดสินใจที่เด็ดเดี่ยวเพื่อสละสิ่งเหล่านั้น เมื่อพระองค์ตรัสรู้แล้ว

เว ส า รั ช ช ธรรม ๔ ๔๗๒ พระบรมศาสดาจึงตรัสกับพระสารีบุตรว่า “สารีบุตร ตถาคตประกอบด้วยเวสารัชชธรรม คือธรรมที่ทำให้เกิด ความแกล้วกล้า จึงปฏิญาณฐานะของผู้องอาจ บันลือสีหนาท ในบริษัท ยังพรหมจักรให้เป็นไป

พระบรมศาสดาได้ตรัสเกี่ยวกับเวสารัชชธรรมซึ่งประกอบด้วยคุณธรรมที่ทำให้เกิดความแกล้วกล้า ท่านได้ปฏิญาณว่าเป็นพระสัมมาสัมพุทธะที่ตรัสรู้เองอย่างถูกต้อง โดยมองว่าไม่มีใครในโลกที่จักทักท้วงท่านในฐานะนี้ ธรร

ธรรมะเพื่อประชาช เวสารัชช ธรรม ๔ ๔๗๓ และที่กักขังเป็นต้น ของพวกมนุษย์ ได้ฟังเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย คนป่วยก็หาย คนตาบอดโดยกำเนิดก็มองเห็น คนหูหนวกโดย กำเนิดได้ยินเสียง คนพิการเดินไม่ได้ก็เดินได้ คนที่ไม่

เนื้อหากล่าวถึงอานุภาพของพระบรมโพธิสัตว์ ที่สามารถช่วยให้ผู้คนหายจากโรคภัยและบรรลุธรรมสุข ทั้งยังมีการกล่าวถึงการปฏิญญาของพระองค์ที่เป็นขีณาสพ ที่ไม่มีอาสวะแต่อย่างใดและเปรียบเทียบกับผู้ที่ปฏิญญาเป็นพ

เว ส า รั ช ช ธ ร ร ม ๔ ๔๗๔ แต่ครั้นเศรษฐีให้เหาะไปเอาบาตรไม้จันทน์ที่ห้อยอยู่บนยอดไม้ ด้วยตัวเอง เจ้าลัทธิเหล่านั้นก็ทำไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีพระพาหิยะ ก่อนที่ท่านจะมาพบพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า ก็หลงตัวเอง

เนื้อหาเกี่ยวกับเวสารัชธรรมที่สอนถึงการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะในกรณีของพระพาหิยะ ผู้ซึ่งหลงตัวเองว่าเป็นพระอรหันต์ แต่หลังจากได้รับการเตือนสติจากมหาพรหม ก็ได้เข้าเฝ้าพระพุทธองค์และบรรลุ

ธรรมะเพื่อประชาช เวสารัชช ธรรม ๔ ๔๗๕ ทรงห้าม ถ้าใครขึ้นไปทำก็จะได้รับทุกข์รับโทษจริง จะมีทุกข์ หนักในอบาย คําปฏิญญานี้เรียกว่า อันตรายิกธรรมวาทะ ประการสุดท้าย พระองค์ทรงปฏิญญาว่า “สารีบุตร เรา ไม่เห็น

เนื้อหาเกี่ยวกับคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่ยืนยันว่าการปฏิบัติตามธรรมจะนำไปสู่การสิ้นทุกข์อย่างแท้จริง เข้าใจว่าคำสอนนี้จะช่วยให้ผู้ที่มีทุกข์สามารถลดทุกข์หรือข้ามภพข้ามชาติไปได้ นอกจากนี้ยังเน้นว่าคุณธรร

ธรรมะเพื่อประช พระพุทธคุณไม่มีประมาณ ๒๕ ของท่านแล้ว เมื่อจะทรงประทานพระโอวาทให้เหมาะกับ อาจาระนั้น จึงได้ตรัสสอนว่า “บรรดามนุษย์ในโลกนี้ นรชนใด เบียดเบียนสัตว์เหล่าอื่น นรชนนั้นย่อมกำจัดสุขในโลกทั้ง ๒

ในบทนี้ได้กล่าวถึงพระโอวาทของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความสำคัญของการไม่เบียดเบียนสัตว์และการมีจิตเมตตา ซึ่งนำไปสู่การประสบความสุขในโลกนี้และโลกหน้า นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงการปฏิบัติธรรมของภิกษุ คำสอนเกี่ย

Boประช พระสังฆคุณ ๑๐๐ ก็อ้านวยผลมาก ที่เป็นของมากก็อ่านวยผลยิ่งใหญ่ไพบูลย์ *ดังเช่นในสมัยพุทธกาล ณ กรุงราชคฤห์ มีพราหมณ์ คนหนึ่งชื่อ มหาเสนพราหมณ์ เป็นเพื่อนกับโยมบิดาของพระ สารีบุตร เขาเคยเป็นคนร่ำรว

ในสมัยพุทธกาล ณ กรุงราชคฤห์ มีพราหมณ์ชื่อ มหาเสนพราหมณ์ ที่เคยร่ำรวยแต่ยากจนลง พระสารีบุตรได้มาบิณฑบาตที่บ้านเขา แต่พราหมณ์ไม่สามารถถวายไทยธรรมได้ จนวันหนึ่งเขาได้ข้าวปายาสและผ้าสาฎก จึงได้ถวายพวกนี้ใ

ธรรมะเพื่อประชll การแก้คำกล่าวหา แบบ พุทธวิธี ๒๑๖ ข้าพเจ้าได้ยินมาว่า พระสมณโคดมไม่ไหว้ไม่ลุกรับพวกพราหมณ์ ผู้มีวัยสูงกว่า เป็นผู้ใหญ่กว่า หรือไม่เชื้อเชิญด้วยอาสนะ การ กระทำอย่างนี้ของพระองค์ไม่สมควร

บทสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากับพราหมณ์เกี่ยวกับความหมายของการนอบน้อมต่อผู้มีอำนาจ และการเชื่อมโยงถึงการตรัสรู้ของพระองค์ โดยมีการเปรียบเทียบถึงลูกไก่ที่ฟักไข่ได้ก่อนใคร และการที่พระบรมศาสดาทำลายกิเลสเพื่

ธรรมะเพื่อประชll การแก้คำกล่าวหา แบบ พุทธวิธี ๒๑๘ พราหมณ์ เราเป็นคนช่างกำจัด เพราะเราแสดงธรรมเพื่อกำจัด ราคะ โทสะ โมหะ แสดงธรรมที่ควรเผาผลาญ และตัวเรา ตถาคตก็ละธรรมเหล่านั้นได้แล้ว ตัดรากขาดหมดสิ้นแล้

บทความนี้เน้นเกี่ยวกับความสำคัญของธรรมะในการแก้ไขความเข้าใจผิดที่นำไปสู่การทะเลาะวิวาท โดยยกตัวอย่างคำกล่าวหาที่ไม่เป็นจริงเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าและเสนอให้ใช้ธรรมะเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาและสร้างความเข

ธรรมะเพื่อประชll มหาบุรุษ อัครบุรุษแห่งโลก ๒๖๐ ให้บรรลุธรรมาภิสมัยกันมากมายนับไม่ถ้วน มีชฎิลคนหนึ่งซึ่งเป็น นักบวชนอกศาสนา ชื่อว่า เกณิยะ ได้ยินชื่อเสียงของพระบรม ศาสดาว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้

เนื้อหาอธิบายถึงความยิ่งใหญ่ของพระบรมศาสดาที่มีพระปัญญาอันลึกซึ้งในการสอนธรรมะแก่มนุษย์และเทวดา ชฎิลเกณิยะได้ยินถึงพระธรรมที่ทรงสอนไว้ จึงเกิดศรัทธา เตรียมจัดเลี้ยงถวายพระภิกษุสงฆ์ ๑,๒๕๐ รูป การทำเช่น

Boประช ห น ท า ง ข อ ง พุทธะ ๓๒๖ แต่วิสัยของผู้ที่มีจิตใจสูงส่ง มุ่งที่จะทำตนเองให้หลุดพ้น จากกิเลสอาสวะ และรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปสู่ฝั่งนิพพานนั้น ท่านจะ ทำทานแต่ละภพแต่ละชาติไม่เหมือนคนทั่วไปทำกัน เรามั

บทความนี้กล่าวถึงวิถีแห่งการทำตนให้หลุดพ้นจากกิเลสและเข้าสู่นิพพาน โดยเน้นถึงความมุ่งมั่นของผู้ที่มีจิตใจสูงส่งในแต่ละภพและชาติ การเสียสละเพื่อการบรรลุธรรมที่ประเสริฐในยุคของพระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้า แ

Boประช ห น ท า ง ข อ ง พุทธะ ๓๒๘ อธิษฐานจิตให้เป็นพื้นเรียบดุจมณฑลกสิณ ทรงเนรมิตมณฑปแก้ว ๓ ประการ ให้ตั้งขึ้นในอาณาบริเวณ ๑๒ โยชน์ หลังจากทรง อธิษฐานจิต มณฑปก็ผุดแทรกแผ่นดินขึ้นมา พร้อมเสาของ มณฑป งสํ

เนื้อหาบรรยายถึงการอธิษฐานจิตของพระพุทธเจ้าในการสร้างมณฑปแก้วที่มีความงามและอลังการ รวมถึงการที่พราหมณ์สุรุจิได้เห็นและชื่นชมในความสง่างามของมณฑปที่ถูกสร้างขึ้นด้วยบุญบารมี ซึ่งสร้างความปีติและศรัทธาใ

ธรรมะเพื่อประช สัก ก ปั ญ ห สู ต ร ต อ น ที่ ๑ (ฤา จะสิ้น ท้าวสักกะ) ៣៩៩ พราหมณ์ หรือมหาพรหมที่จะสามารถถอนลูกศร คือ ความโศก ที่เกิดขึ้นได้ และทําให้สมบัติของเรามั่นคงต่อไปได้ เมื่อมีทุกข์ก็ นึกถึงพระเ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการที่ท้าวสักกะพระมหาเทพต้องการเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อขอรับการช่วยเหลือจากความโศก ทุกข์ และทำให้สมบัติของเขาแข็งแรงขึ้น และแสดงถึงการตั้งอยู่ในธรรมะเมื่อประสบกับความยากลำบาก

พ ร ะ ท ศ พ ล ญ า ณ โลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก หมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณ พราหมณ์ เทวดาและมนุษย์ ย่อมเป็นไปในภายในพระพุทธญาณ ปลาและเต่าทุกชนิด ย่อมเป็นไปในภายในมหาสมุทร ฉันใด โลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโ

พระพุทธญาณทำให้ทุกสิ่งทั้งโลก เทวดา มาร หมู่สัตว์ สมณพราหมณ์ และมนุษย์ รวมทั้งปลาทุกชนิดและนก ล้วนเป็นไปในความรู้ บทสรุปนี้สำรวจข้อคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างสรรพสิ่งและพระพุทธญาณอย่างละ

ธรระพี ประช พระทศพลญาณ ៤៨៥ มนุษย์ส่วนใหญ่ต่างเสาะแสวงหาความรู้ต่างๆ เพียง เพื่อให้รู้วิธีการประกอบอาชีพ ที่จะนำมาซึ่งปัจจัยสี่สําหรับหล่อ- เลี้ยงร่างกาย ให้ดำรงอยู่ในโลกนี้อย่างสะดวกสบายเท่านั้น แต่ยั

มนุษย์ทั่วไปมักค้นหาความรู้เพื่ออาชีพและปัจจัยสี่ แต่ยังมีความรู้ที่ขจัดทุกข์ได้ โดยการทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ซึ่งนำไปสู่ความสุขแห่งชีวิต ความรู้นี้เกิดจากปัญญาบริสุทธิ์ที่จะพาเราสู่ความสำเร็จ วา

ธรรมะเพื่อประช พระวนวัจฉะ ผู้อยู่ในป่า ๖๐ เมื่อเราบินเข้าไปจับอยู่แทบเท้าของท่านผู้นั่งอยู่ในอาศรม บางครั้งท่านก็ให้อาหาร บางครั้งท่านก็แสดงธรรมเทศนา ถึงแม้เราจะไม่ทราบถึงเนื้อความอันลึกซึ้งของพระธรรม

บทความนี้เล่าถึงประสบการณ์การฟังธรรมเทศนาจากอาจารย์ในป่า ซึ่งนำไปสู่ความสุขและความมุ่งมั่นในการศึกษาธรรมะ โดยมีการบรรยายถึงการเกิดใหม่ในฐานะนักบวชที่มีบุญ สอดคล้องกับการใช้ชีวิตเพื่อประโยชน์ของสัตว์โล